For Better Performance Please Use Chrome or Firefox Web Browser

اثر ترينگزاپکاتيل و تنش پاخوري بر ويژگيهاي فيزيولوژيک و مورفولوژيک علف گندمي

شیخ محمدی، م­ح. ن. اعتمادی و ع. نیکبخت. 1394.اثر ترینگزاپک اتیل و تنش پاخوری بر ویژگی­های فیزیولوژیک و مورفولوژِیکی علف گندمی(AgropyrondesertorumL.). مجله تولید و فرآوری محصولات زراعی و باغی.15: 105-112.

چکيده

به منظور بررسي اثر تيمارهاي ترينگزاپک اتيل (صفر، ٢٥٠ و ٥٠٠ گرم در هکتار) و پاخوري (پاخوري و عدم پاخوري) روي ويژگيهاي فيزيولوژيک و مورفولوژيک علف گندمي،  در مزرعه ي کشاورزي دانشگاه صنعتي اصفهان  آزمايشي در سال ١٣٩١-١٣٩٠  به صورت فاکتوريل و در قالب طرح کاملاً تصادفي در سه تکرار انجام شد. صفات مورد مطالعه شامل ارتفاع بوته، تراکم بوته، وزن تر و خشک اندام هوايي، پنجه زني، ميزان کلروفيل، قندهاي محلول اندام هوايي و ريشه بودند. نتايج نشان داد که ترينگزاپک اتيل باعث کاهش  معنيدار ارتفاع بوته، وزن تر و خشک قسمت کوتاه شده گرديد. غلظتهاي ٢٥٠ و ٥٠٠ گرم درهکتار ترينگزاپکاتيل ارتفاع بوته را31/85 و 21/23  درصد کاهش داد. تنش ترافيک نيز موجب کاهش ارتفاع بوته، وزن تر و خشک چمن شد. کاهش ارتفاع بوته ناشی از تنش ترافیک 10/40 بود. کاربرد ترينگزاپکاتيل موجب افزايش تراکم بوته، پنجهزني و کلروفيل گردي د، درحاليکه تيمار ترافيک محتوي کلروفيل را کاهش داد و تأثير معنيداري بر پنجهزني و تراکم علف گندمي نداشت.  پنجه زني در غلظت ٥٠٠ گرم در هکتار ترينگزاپکاتيل، نسبت به تيمار شاهد ٣٦ درصد افزايش يافت. نتايج نشان داد تيمار ترينگزاپکاتيل و پاخوري کربوهي درات هاي محلول در اندام هوايي و ريشه را بهطور معنيداري افزايش دادند. بر اساس نتايج آزمايش حاضر علف گندمي، چمن ي مقاوم به پاخوري بوده و بهنظر ميرسد که استفاده از ترينگزاپکاتيل جهت افزايش مقاومت اين گياه به تنش پاخوري مفيد خواهد بود.

Journal Papers
ماه: 
September
سال: 
2015